Πως μπορώ να ξέρω ότι δεν είναι κάτι σοβαρό; Πονάει το μωρό μου;
Όχι! Το συγγενές ραιβόκρανο εξ ορισμού δεν πονάει, και για αυτό δεν φαίνεται να ενοχλεί το μωρό.
Την διάγνωση την θέτει ο παιδίατρος συνήθως απλά με την κλινική εξέταση ή σε κάποιες αμφίβολες περιπτώσεις, με την βοήθεια εργαστηριακού ελέγχου(συνήθως με υπέρηχο της περιοχής).
Δεν αποκλείεται να χρειαστεί η εκτίμηση από άλλο ειδικό συχνότερα από παιδο-ορθοπεδικό.
Υπάρχουν παθολογικές καταστάσεις όπως οστικές ανωμαλίες, νευρολογικά προβλήματα ή ακόμα και γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, που μπορεί να έχουν σαν πρώτη ή μοναδική εκδήλωση το ραιβόκρανο, για αυτό και η διάγνωση πρέπει να τίθεται πάντα από ιατρό.
Ποιά είναι η θεραπεία του συγγενούς ραιβόκρανου;
Αρχικά η διάγνωση πρέπει να γίνεται μετά από παιδιατρική εκτίμηση για τον αποκλεισμό άλλων παθολογικών καταστάσεων.
Συνήθως η πρώτη αντιμετώπιση είναι συντηρητική, με οδηγίες για ασκήσεις φυσιοθεραπείας και σωστής θέσης του μωρού(δείτε παρακάτω).
Σε περίπτωση αποτυχίας μέσα στο πρώτο χρόνο ζωής ή πολύ σοβαρού ραιβόκρανου, προχωράμε σε χειρουργική διόρθωση το αργότερο πριν την σχολική ηλικία, κυρίως για να αποφύγουμε την ασυμμετρία του προσώπου.
Τι θα πάθει το μωρό μου αν δεν κάνω κάτι;
Το πιθανότερο είναι να μην πάθει τίποτα.
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων καθώς το βρέφος μεγαλώνει και απόκτα όλο και καλύτερο έλεγχο του κεφαλιού του, το ραιβόκρανο σταδιακά υποχωρεί. Στις πιο βαριές περιπτώσεις, όταν το ραιβόκρανο είναι έντονο και παραμένει παρ όλες τις προσπάθειες διόρθωσης με ασκήσεις, τότε υπάρχει κίνδυνος παραμόρφωσης-ασυμμετρίας του προσώπου του παιδιού.
Πως το έπαθε το μωρό μου;
Η αιτιολογία δεν είναι γνωστή.
Άλλοι ερευνητές πιστεύουν ότι οφείλεται στην θέση του μωρού στην μήτρα ή σε μειωμένη αιμάτωση από τον πλακούντα, άλλοι στην ισχαιμία ή τον τραυματισμό μετά από έναν δύσκολο τοκετό, δεν υπάρχει όμως μια καθαρή και σίγουρη απάντηση σε αυτό το ερώτημα.
Ο Νίκος ασκεί την Παιδιατρική εδώ και 20 χρόνια και από το 2004 ζει και εργάζεται ως ιδιώτης Παιδίατρος στο Ρέθυμνο. Είναι blogger, σε μια προσπάθεια να περάσει γνώσεις σχετικά με την υγεία των παιδιών και όχι μόνο.