Πως θεραπεύονται τα προβλήματα ύπνου στα παιδιά;

Ίσως να αποτελούν μια μορφή αντιμετώπισης των προβλημάτων της καθημερινότητας, όπως αυτά βιώνονται στη παιδική ηλικία.
Σε άλλες περιπτώσεις αποτελούν το σύμπτωμα, το οποίο θα υποχωρήσει αρκεί να αντιμετωπίσουμε την αιτία του. Εάν για παράδειγμα έχουμε ένα παχύσαρκο παιδί με υπνικές άπνοιες ή ένα τρομαγμένο από την τηλεόραση παιδί με εφιάλτες, αντιμετωπίζοντας τις αιτίες (παχυσαρκία και φόβος-στρες) θα υποχωρήσει και το σύμπτωμα (άπνοιες και εφιάλτες).

Μεγάλη προσοχή θέλει ώστε να μην ενθαρρύνουμε την παρουσία των διαταραχών με την συμπεριφορά μας. Ένα παιδί που θα συνδυάσει την όποια διαταραχή ύπνου με εκδήλωση υπέρμετρης τρυφερότητας από όλη την οικογένεια (αγκαλιές, τραγούδια, δώρα, ύπνο στο κρεβάτι με τους γονείς κλπ), πιθανά υποσυνείδητα να επιζητά τη διαταραχή για να απολαμβάνει τις συνέπειες της.

Έχοντας υπόψη ότι η διαταραχή, όσο εντυπωσιακή και αν είναι, δεν αποτελεί κίνδυνο για το παιδί, προσπαθήστε όσο μπορείτε να την αποθαρρύνεται. Οι πιο γενναίοι και …σκληροί γονείς μπορούν να δοκιμάσουν την επίδειξη αδιαφορίας. Μόλις το παιδί αρχίσει να κλαίει μπαίνουμε στο δωμάτιο, ελέγχουμε γρήγορα ότι όλα είναι εντάξει και εγκαταλείπουμε το δωμάτιο, αγνοώντας από κει και πέρα το υπόλοιπο κλάμα. Για λιγότερο σκληρούς υπάρχει η σταδιακή αντιμετώπιση την οποία θα βρείτε αναλυτικά στην απάντηση στο ερώτημα "πως θα του μάθω να κοιμάται το βράδυ;" στο τμήμα "Συχνά με ρωτούν". Εδώ, αγνοούμε το κλάμα ή τις αφυπνίσεις, αυξάνοντας σταδιακά το χρόνο αναμονής μας πριν μπούμε στο δωμάτιο (από 5 λεπτά την πρώτη νύχτα σε 10 κ.ο.κ.) στοχεύοντας στο ότι μπορεί να σταματήσει. Αφού περάσει ο χρόνος, μπαίνουμε στο δωμάτιο ήρεμα, καθησυχάζουμε το παιδί με ήπιο χάδι χωρίς να ανάψουμε φως, και δεν το παίρνουμε αγκαλιά όσο διάστημα κλαίει. Είναι το σημείο κλειδί όχι αγκαλιά όσο κλαίει. Εγκαταλείπουμε το δωμάτιο το συντομότερο δυνατό. Ο συνδυασμός των παραπάνω μεθόδων είναι η τροποποιημένη αντιμετώπιση, κατά την οποία αγνοούμε το κλάμα για 20 λεπτά και αν δεν σταματήσει μπαίνουμε στο δωμάτιο, ελέγχουμε μήπως υπάρχει πρόβλημα χωρίς να ασχοληθούμε με το παιδί και εγκαταλείπουμε γρήγορα το δωμάτιο. Εάν συνεχισθεί το κλάμα επαναλαμβάνουμε το ίδιο μετά από 20 λεπτά.

Τέλος, μην ξεχνάμε και την τεχνική της προγραμματισμένης αφύπνισης, κατά την οποία ξυπνάμε εμείς το παιδί περίπου 1 ώρα πριν την αναμενόμενη έναρξη του κλάματος, και στη συνέχεια το αφήνουμε να ξανακοιμηθεί μόνο του(είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των παραϋπνιών όπως εφιάλτες, νυχτερινούς τρόμους κλπ).