Ύπνος: Πότε πρέπει να ανησυχήσω;

Υπάρχουν παθολογικές περιπτώσεις όπως αυτές κάποιων μορφών παιδικών σπασμών που μπορούν να μπερδευτούν εύκολα με διαταραχή ύπνου και μπορεί να χρειάζονται έλεγχο από παιδονευρολόγο.

Η χορήγηση φαρμάκων σε παιδιά με διαταραχές ύπνου περιορίζεται σε επιλεγμένες περιπτώσεις ιδιαίτερα ανθεκτικών μορφών, ή σε παιδιά με σοβαρά αναπτυξιακά προβλήματα και δεν χορηγείται για διάστημα μεγαλύτερο των 3-6 εβδομάδων.

Παραδείγματα αποτελούν νυχτερινοί τρόμοι ή υπνοβασίες με βίαιες αφυπνίσεις και κίνδυνο τραυματισμού του παιδιού (βενζοδιαζεπίνες ή αντικαταθλιπτικά), εφιάλτες που τρομοκρατούν το παιδί σε βαθμό να αποφεύγει τον ύπνο (διφαινυλδραμίνη ή αντικαταθλιπτικά), έντονη αϋπνία που δεν αφήνει το παιδί να ζήσει φυσιολογικά (αντισταμινικά, ένυδρο χλωράλη ή βενζοδιαζεπίνες) και τέλος διαταραχές του κιρκαδιανού ρυθμού ή αναπτυξιακά προβλήματα (μελατονίνη).

Η απόφαση για την λήψη ή όχι της κατάλληλης αγωγής ανήκει αποκλειστικά στο παιδίατρο.