Η θεραπεία είναι συμπτωματική, όπως και για τις περισσότερες ιώσεις.
Η κλινική εικόνα εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού(90% των περιπτώσεων μέχρι 2χρονών), την άμυνα του οργανισμού του(εάν θηλάζει, τρέφεται σωστά κλπ), και τον ιό που προκαλεί την ίωση (συχνότερα ερπετοϊός 6 ή 7, όμως και coxsackieA&B, echovirus, αδενοϊοί, παραρινοϊός τύπου 1).
Συνήθως, παρουσιάζει υψηλό πυρετό (>40οC) και συμπτώματα από το αναπνευστικό (πονόλαιμο, καταρροή ή μπούκωμα και/ή βήχα, διόγκωση τραχηλικών λεμφαδένων…) ή/και το γαστρεντερικό (εμετό-διάρροιες…). Η φάση του πυρετού διαρκεί 3 με 4 μέρες (μπορεί ακόμα και μόλις μία μέρα ή μέχρι και επτά). Αφού αρχίσει να υποχωρεί ο πυρετός και ενώ το παιδί είναι καλά, εμφανίζεται το εξάνθημα.
Πρόκειται, για μικρές κόκκινες κηλίδες που συνήθως ξεκινούν από τον λαιμό και τον κορμό και στην πορεία επεκτείνονται στο πρόσωπο και στα άκρα, που κατά τόπους γίνεται πυκνό-συρρέον- και θυμίζει το εξάνθημα της ιλαράς. Διαρκεί από λίγες ώρες μέχρι και μέρες (συνήθως όσες μέρες κράτησε και ο πυρετός). Το παιδί στην φάση του εξανθήματος είναι καλά και απύρετο, ενώ το εξάνθημα δεν φαίνεται να το ενοχλεί.
Συχνά, το μοναδικό σύμπτωμα μπορεί να είναι πόνος στο λαιμό και εύρημα από την κλινική εξέταση, κόκκινος λαιμός ή κόκκινη τυμπανική μεμβράνη (ερεθισμένα αυτιά-εικόνα ωτίτιδας). Στην πορεία κάνει την εμφάνισή του το τυπικό ιλαροειδές εξάνθημα και μπαίνει η διάγνωση.
Θεραπεία
Αντιμετωπίζουμε τον πυρετό με πολλά υγρά και όποτε χρειαστεί αντιπυρετικό, καθαρίζουμε τη μύτη και βοηθούμε να αποσυμφορηθεί εάν είναι βουλωμένη, ενώ ανακουφίζουμε το παιδί από τον βήχα, εάν βήχει.
Φροντίζουμε ώστε το παιδί να μην κουράζεται και να τρώει καλά. Οφείλουμε να παρακολουθούμε το παιδί μέχρι η ίωση να ολοκληρώσει τον κύκλο της και να υποχωρήσει. Σε περίπτωση επιδείνωσης ή αλλαγής της κλινικής εικόνας, ιδιαίτερα με την υποψία επιπλοκής (π.χ. ωτίτιδας), να επικοινωνήσετε άμεσα με τον παιδίατρό σας.
ΠΡΟΣΟΧΗ! Τα αντιβιοτικά δεν έχουν καμία θέση στην αντιμετώπιση των ιώσεων. Δεν προλαμβάνουν πιθανές επιπλοκές (όπως ωτίτιδα, αμυγδαλίτιδα ή πνευμονία), έχουν παρενέργειες, ενώ δημιουργούν στο παιδί ανθεκτικά στελέχη (δύσκολα μικρόβια που "γνωρίζουν", άρα αντέχουν στα αντιβιοτικά).
Δεν είναι λίγες οι φορές, σε περιπτώσεις αιφνίδιου εξανθήματος, όπου ο παιδίατρος στηρίζοντας την διάγνωσή του μόνο στην κλινική εικόνα (χωρίς να κάνει Strep-test ή κ/α φαρυγγικού επιχρίσματος), αρχίζει αντιβίωση για αμυγδαλίτιδα, ο πυρετός υποχωρεί, εμφανίζεται το εξάνθημα και διακόπτει την αντιβίωση συγχέοντας το εξάνθημα ως αλλεργική αντίδραση στο αντιβιοτικό.
Οι σποραδικές περιπτώσεις παιδιών με αιφνίδιο εξάνθημα δεν θεωρούνται μεταδοτικές και για αυτό δεν υπάρχει λόγος απομόνωσης των παιδιών ειδικά μετά την εμφάνιση του εξανθήματος (πιστεύουμε ότι παρουσιάζεται μετά τη φάση της ιαιμίας και κατά τη φάση δημιουργίας συμπλεγμάτων αντιγόνου-αντισώματος).
Βιβλιογραφία:
American Academy of Pediatrics. Human herpesvirus 6 (including roseola) and 7. In: Red Book: 2018 Report of the Committee on Infectious Diseases, 31st ed, Kimberlin DW, Brady MT, Jackson MA, Long SS (Eds), American Academy of Pediatrics, Itasca, IL 2018. p.454.
Cherry JD. Roseola infantum (exanthem subitum). In: Feigin and Cherry’s Textbook of Pediatric Infectious Diseases, 8th ed, Cherry JD, Harrison G, Kaplan SL, et al (Eds), Elsevier, Philadelphia 2018. p.559.
Ο Νίκος ασκεί την Παιδιατρική εδώ και 20 χρόνια και από το 2004 ζει και εργάζεται ως ιδιώτης Παιδίατρος στο Ρέθυμνο. Είναι blogger, σε μια προσπάθεια να περάσει γνώσεις σχετικά με την υγεία των παιδιών και όχι μόνο.